មោក្ខ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ធម៌ជាទីរួចចាកកិលេសមានរាគៈជាដើម ឬ ធម៌ជាគ្រឿងរួចចាកកិលេសមានរាគៈជាដើម; វិ. មុច្ចន្តិ ឯត្ថ ឯតេន វារាគាទីហីតិ>មោក្ខោ ។ កិ.រួច វិ. មុច្ចនំ>មោក្ខោ ។ ធម្ម បុំ. ធម៌ជាគ្រឿងរួច, ធម៌ជាគ្រឿងញ៉ាំងសត្វឱ្យរួចចាកទុក្ខ ។ -ធម្មទេសក គុ. អ្នកសម្ដែងនូវមោក្ខធម៌ វិ. មោក្ខធម្មំទេសេតីតិ>មោក្ខធម្មទេសកោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម៌ជាទីរួចចាកកិលេសមានរាគៈជាដើម ឬធម៌ជាគ្រឿងរួចចាកកិលេសមានរាគៈជាដើម; វិ. មុច្ចន្តិ ឯត្ថ ឯតេន វា រាគាទិហីតិ>មោក្ខោ ។ កិ.រួច; វិ. មុច្ចនំ>មោក្ខោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
រាគាទីហិ មុច្ចន្តិ ឯតេនាតិ មោក្ខោ, មុច មោចនេ, អ, ចស្ស ខោ, ទ្វិត្តំ. ហីនមជ្ឈិមភាវេហិ មុច្ចតីតិ មោក្ខោ, មុចធាតុ, តោ, តស្ស ខោ, ចស្ស កោ. កិលេសាទីហិ មុច្ចតិ ឯត្ថាតិ មោក្ខោ, មុច មោក្ខេ, ណោ, ចស្ស ក្ខោ. កិលេសេហិ ទុក្ខេហិ វា មោក្ខតិ ឯតេនាតិ មោក្ខោ និព្វានំ, មោក្ខ មោចនេ, អ.