មោក្ខ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

មុច្ចនេ មោក្ខតិ បមោក្ខតិ, ការិត. មោក្ខេតិ មោក្ខាបេតិ "រួច, ផុត, របូត, លែង" ភូ. ។ អា. មោក្ខន្តិ មារពន្ធនា "រួចចាកចំណងមារ" ។ ន មេ សមណ មោក្ខសិ "នែសមណៈ! លោកមិនរួច (ពីកណ្ដាប់ដៃ) ខ្ញុំទេ"-ស. ។ ខិប្បំ បាសា មោក្ខសិ "អ្នកនឹងរួចអំពីអន្ទាក់យ៉ាងឆាប់ភ្លាម" (មហាហំសជាតក) ។ មោក្ខោ វិមោក្ខោ បុំ. "ការរួច, ព្រះនិព្វាន" ។ បើជាពួក ចុរ៑ ធាតុ វិញទៅជា មោក្ខតិ មោក្ខយតិ "អង្គុយ" ។