មោសក

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ចោរ, អ្នកលួច (ដូច តក្ករ) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

មុសតិ ចោរេតីតិ មោសកោ, មុស ថេយ្យេ, ណ្វុ, ឧស្សោ.