យថា
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ប្រការៈណា, ដោយប្រការៈណា, យ៉ាងណា ។ ល ។ -អជ្ឈាសយ តាមអធ្យាស្រ័យ, គួរតាមអធ្យាស្រ័យ, គួរដល់អធ្យាស្រ័យ ។ -ចិន្តិត គុ. ដែលខ្លួនគិតហើយយ៉ាងណា, តាមដែលខ្លួនគិតហើយ ។ -ដ្ឋាន នបុំ. ទីយ៉ាងណា, ទីដូចដែល, ទីដដែល ។ -ឋិតា គុ. ឈរនៅហើយយ៉ាងណា, ឈរនៅដដែល, តំនិ. ដោយប្រការណា, ដោយពិត ។ -ធោត គុ. ដែលខ្លួនលាងហើយយ៉ាងណា, ដូចជា គឺគេលាងហើយ ។ -និក្ខិត្ត គុ. ដែលខ្លួនទុកហើយយ៉ាងណា, ដែលខ្លួនកប់ទុកហើយយ៉ាងណា ។ -និសិន្ន អង្គុយហើយយ៉ាងណា, អង្គុយដូចដែល ។ -អនុសិដ្ឋ គុ. ដែល... ប្រៀនប្រដៅហើយយ៉ាងណា, តាមឱវាទដែល...ប្រៀនប្រដៅហើយ ។ -បសាទនំ គុ. តាមសេចក្ដីជ្រះថ្លា ។ -បត្ថិតំ គុ. ដែលខ្លួនប្រាថ្នាហើយយ៉ាងណា, តាមដែលខ្លួនប្រាថ្នាហើយ ។ -បូរិតំ គុ. ពេញហើយយ៉ាងណា ។ -ផាសុកដ្ឋាន ទីមានសេចក្ដីសប្បាយយ៉ាងណា, ទីគួរតាមសេចក្ដីសប្បាយ, ទីគួរតាមសេចក្ដីស្រួល ។ -ពលំ កិ.វិ. តាមកម្លាំង, គួរតាមកម្លាំង, តាមគួរដល់កម្លាំង ។ -ភិវន្តំ តាមសេចក្ដីរីករាយ, តាមគួរដល់អធ្យាស្រ័យ ។ -ភូតំ តាមសេចក្ដីពិត ។ -មន គួរតាមចិត្ត ។ -រុចិ តាមសេចក្ដីគាប់ចិត្ត ។ -រុចិត ដែលខ្លួនគាប់ចិត្តហើយយ៉ាងណា, តាមដែលខ្លួនគាប់ចិត្ត ។ -លទ្ធំ ដែលខ្លួនបានហើយយ៉ាងណា, តាមដែលខ្លួនបានហើយ ។ -វេគំ តាមកម្លាំង, តាមសន្ទុះ, តាមល្បឿន ។ -សភាវ តោតាមសភាពដ៏សមគួរ, គួរតាមសេចក្ដីពិត ។ -សន្និហិតំ ដែលខ្លួនចាត់ចែងហើយយ៉ាងណា ។ -សទ្ធំ តាមសទ្ធា ។ -សុខំ តាមសេចក្ដីសុខ, តាមស្រួល ។ -សុតំ ដែលខ្លួនឮហើយយ៉ាងណា, តាមដែលខ្លួនឮហើយ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
បដិភាគត្ថវាចកនិបាត ប្រាប់អត្ថគឺប្រៀបធៀបប្រែថាមានឧបមាយ៉ាងណា, ដោយការឯណា, ចូរមើលយថរិវខាងដើម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ប្រការៈណា, ដោយប្រការៈណា, យ៉ាងណា ។ល ។