រជ្ជ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភាវៈនៃខ្លួនជាស្ដេច (រាជ្យ); វិ. រញ្ញោ (អត្តនោ) ភាវោ>រជ្ជំ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភាវៈនៃខ្លួនជាស្ដេច (រាជ្យ); វិ. រញ្ញោ (អត្តនោ) ភាវោ>រជ្ជំ ។
ភាវៈនៃខ្លួនជាស្ដេច (រាជ្យ); វិ. រញ្ញោ (អត្តនោ) ភាវោ>រជ្ជំ ។
ភាវៈនៃខ្លួនជាស្ដេច (រាជ្យ); វិ. រញ្ញោ (អត្តនោ) ភាវោ>រជ្ជំ ។