រជ្ជុ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ខ្សែ (ដូច រស្មិ); វិ. រុន្ធន្តិ ឯតាយាតិ>រជ្ជុ ។ -កោដិ ឥ. ចុង ឬ ទីបំផុតនៃខ្សែ ។ -គាហ បុំ. អ្នកកាន់នូវខ្សែ (នាយសារថី) ។ -វដ្ដិ ឥ. ខ្មាញ់នៃខ្សែ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ខ្សែ; វិ. រុន្ធន្តិ ឯតាយាតិ>រជ្ជុ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
រុន្ធន្តិ ឯតេន ឯតាយ វាតិ រជ្ជុ យោត្តំ, រុធិ រុធ វា អាវរណេ, រជ្ជាទយោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន ជុ, ឧស្ស, ធលោបោ, ទ្វិត្តំ.