រញ្ជ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
រាគេ រជតិ រញ្ជតិ "ជ្រលក់, ផ្ដិត, ត្រេកអរ, ត្រេកត្រអាល" ភូ. ។ អា. ភិក្ខុ ចីវរំ រជតិ "ភិក្ខុជ្រលក់ចីវរ" ។ សត្តោ រូបាទីសុ រញ្ជតិ "សត្វត្រេកអរក្នុងអារម្មណ៍ទ. មានរូបជាដើម" ។ ហលិទ្ទរាគោ "ជ្រលក់ដោយរមៀត"-ស. ។ រជកោ បុំ. "ជាងជ្រលក់" ។ រាគោ បុំ. "រាគ, តម្រេក, សេចក្ដីត្រេកអរ, សេចក្ដីស្រឡាញ់សេចក្ដីប្រាថ្នា =តណ្ហា ។ សព្ទជាវេវចនៈគឺ រាគោ លោភោ តសិណា តណ្ហា ឯជា វិសត្តិកា សត្តិ អាសត្តិ មុច្ឆា លុព្ភិតត្តំ កាមោ និកាមោ ឥច្ឆា និកន្តិ (និយន្តិ) វនំ វនថោ អបេក្ខា ភវនេត្តិ អនុរោធោ សារាគោ សង្គោ បង្កោ សិព្វនី នន្ទិរាគោ អនុនយោ គេធោ សញ្ជននី ជនិកា បណិធិ អជ្ឈេសនា-ស. ។ វិរាគោ បុំ. "វិរាគ, ប្រាសចាកតម្រេក, ការរំលត់តម្រេក" បានដល់មគ្គផល និងព្រះនិព្វាន-ស. ។ រាជា បុំ. "ព្រះរាជា" រាជសព្ទនេះចេញចាកធាតុ២គឺ រាជ៑ធាតុ ១ អ្នករុងរឿងដោយសម្បត្តិ វិ. នានាសម្បត្តិហិ រាជតិ ទិព្វតិ វិរោចតីតិ រាជា ។ មួយទៀត រញ្ជ៑ធាតុ អ្នកធ្វើឲ្យមហាជនត្រេកអរដោយសង្គហវត្ថុ វិ. ... សង្គហវត្ថូហិ អត្តនិ មហាជនំ រញ្ជេតីតិ រាជា ។ សព្ទជាវេវចនៈគឺ រាជា ភូបតិ ទេវោ មនុជិន្ទោ ទិសម្បតិ បត្ថិវោ ជគតីបាលោ ភូភុជោ បឋវិស្សរោ រដ្ឋាធិបោ ភូបាលោ មនុស្សិន្ទោ ជនាធិបោ នរិន្ទោ ខត្តិយោ ខេត្តសាមី បភាវកោ មុទ្ធាភិសិត្តោ រាជញ្ញោ-ស. ។ រាជិនី ឥ. "ព្រះរាជិនី" ។ សព្ទជាវេវចនៈគឺ រាជិនី ឧបរីទេវី មហេសី ភូកុជង្គនា ខត្តិយា ខត្តិយានី រាជបទុមី ខត្តិយី ។ សព្ទជាឈ្មោះនៃអស់នាងអ្នកស្នំទូទៅគឺ ឥត្ថាគារំ ឱរោធោ ឧប្បរិ (ឬ រាជុប្បរិ)-ស. ។ រជនំ នបុំ. "ការជ្រលក់, ការផ្ដិត" (ភូ) ។ រជ្ជនំ នបុំ. "តម្រេក, សេចក្ដីត្រេកត្រអាល" (ទិ.) ។ រង្គោ បុំ. "រង្គ, ពណ៌, នច្ចស្ថាន, កន្លែងរាំ, រោងល្ខោន (សូចិ) ។ រង្គជីវោ បុំ. "ជាងគំនូរ" អ្នកចិញ្ចឹមជីវិតដោយពណ៌ (ផាត់) ពណ៌ ។ រត្តោ បុំ. សម្បុរក្រហម, គុ. "អ្នកត្រេកត្រអាល, កុ គុ. ជ្រលក់ហើយ, ផ្ដិតហើយ" នបុំ. "ឈាម" ។ រត្តបា ឥ. "ឈ្លើង" បឺតជញ្ជក់ឈាម (រត្ត+បា+កិ្វ សូចិ) ។ រត្តាតិសារោ បុំ. "រោគធ្លាក់ឈាម" (សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
រាគេ រជ្ជតិ រជ្ជមានោ រជ្ជនីយំ រជ្ជនំ "ត្រេកត្រអាល, "ត្រេកអរ" ទិ. ។ បើមានឧបសគ្គៈនាំមុខ មានន័យផ្សេងៗដូចតទៅនេះ៖ វិរជ្ជតិ "នឿយណាយ, រសាយ, ប្រាសចាកតម្រេកអស់តម្រេក" (វិ+រញ្ជ៑+យ) រូបដទៃ វិរជ្ជនំ វិរាគោ ។ និរជ្ជតិ "ចេញទៅ" (និ+រញ្ជ៑+យ) អា. សម្ហា រដ្ឋា និរជ្ជតិ "ចេញទៅចាករដ្ឋរបស់ខ្លួន គឺថាចេញចោលស្រុកទេសរបស់ខ្លួន"-ស. ។