រណ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សទ្ទេ រណតិ "ចេញសំឡេង, ស្រែក, ពោល" ភូ. ។ រណំ នបុំ. មានន័យ៣យ៉ាង៖ ១/ កិលេស, សេចក្ដីអាក្រក់, បាប បាលីថា សរណាធម្មា "ធម៌ទ. ប្រកបដោយកិលេស, ប្រព្រឹត្តទៅជាមួយកិលេស" ។ អរណា ធម្មា "ធម៌ទ. មិនមានកិលេស" ។ វិ. កិលេសាហិ រណន្តិ កន្ទន្តិ ឯតេហីតិ រណា ។ ២/ ចម្បាំង, ការប្រយុទ្ធ បាលីថា ធនុគ្គហោ អសទិសោ រាជបុត្តោ មហិទ្ធិកោ សព្វាមិត្តេ រណំ កត្វា សំយមំ អជ្ឈុបាគមិ "ព្រះរាជបុត្រជាខ្មាន់ធ្នូមិនមានអ្នកណាស្មើ មានឫទ្ធិច្រើនទ្រង់ធ្វើចម្បាំង និងបច្ចាមិត្រទាំងអស់ហើយទើបដល់នូវការសង្រួម, ការចាំសីល (ទ្រង់រក្សាសីល)-ស. ។ ៣/ លំអិត, ម៉ដ្ឋ បាលីថា តិណញ្ច កដ្ឋញ្ច រណំ ករោន្តា ធាវឹសុ តេ អដ្ឋទិសា សមន្តតោ "គេទ. កាលធ្វើស្មៅ និងឈើស្ងួតឲ្យល្អិតឲ្យខ្ចេចខ្ទីស្ទុះទៅកាន់ទិសទាំង៨ជុំវិញ"-ស. ។ រន្ធំ នបុំ. "រន្ធ, ព្រង់, ប្រហោង, ទោស, កំហុស" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គតិយំ រណតិ "ទៅ, ដល់, ប្រព្រឹត្តទៅ" ភូ. ។