រតិ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សេចក្ដីត្រេកអរ, ការរួមសំវាស (ដូច មេថុន, សុរត); វិ. រមណំ>រតិ ។ ការជ្រលក់ (ដូច រញ្ជន) ។

សេចក្តីត្រេកអរ; វិ. រមណំ>រតិ ។

រមន្តិ ឯតាយ អជ្ឈត្តំ ឧប្បន្នាយ ពហិទ្ធា វា ឧបករណ-ភូតាយាតិ រតិ, រមុ រមណេ, តិ. រមណំ រតិ, រមុ រមណេ, ភាវេ តិ.