រន្ធ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
រន្ធ, រូង, ប្រហោង, ចន្លោះ (ដូច សុសិរ, វិវរ), ទោស, ការប្រទុស្ត (ដូច ទូសន); វិ. រមន្តិ ឯត្ថ សប្បាទយោតិ>រន្ធំ ។ -គវេសក គុ. អ្នកស្វែងរកនូវទោស; វិ. រន្ធំ គវេសតីតិ>រន្ធគវេសកោ ។ ឆិទ្ទ និង វិវរ សព្ទ ក៏ដូចគ្នានិង រន្ធ សព្ទនេះដែរ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
រន្ធ, ប្រហោង, ទោស; វិ. រមន្តិ ឯត្ថ សប្បាទយោតិ>រន្ធំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
រណតីតិ រន្ធំ ឆិទ្ទំ, រណ សទ្ទេ, ធោ, នត្តំ. សប្បាទយោ រមន្តិ ឯត្ថាតិ រន្ធំ ឆិទ្ទំ, រមុ កីឡាយំ, ខនានទមរមា ធោតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន ធោ, មស្ស នោ. រន្ជន្តិ សប្បាទយោ ឯត្ថាតិ រន្ធំ, រន្ជ រាគេ, ធប្បច្ចយោ, ជលោបោ ច. រជ្ជតេតិ រន្ធំ, រន្ជ រាគេ, ធោ.