រភ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

រាភស្សហឹសាករណវាយាមនេសុ រភតិ "កាច, បៀតបៀន, ធ្វើ, ចាប់ផ្ដើម, ប្រារព្ធ, ព្យាយាម" ភូ. ។ ភេសោ គុ. "កាច" =បណ្ឌោ =លុទ្ទោ ។ រភធាតុប្រកបចូលឧបគ្គៈមានរូបដូចតទៅនេះ៖ អារភតិ អារព្ភតិ "ផ្តួចផ្ដើម, ផ្ដើម, ប្រារព្ធ, ព្យាយាម, ប្រហារ, សម្លាប់" រូបដទៃ អារម្ភោ អារទ្ធោ អារព្ភ អារទ្ធា អារទ្ធាន អារភិត្វា អារភិតុំ ។ ល ។ អា. អារទ្ធំ មេ វីរិយំ "សេចក្ដីព្យាយាមដែលខ្ញុំចាប់ផ្ដើមឡើងហើយ គឺថាខ្ញុំចាប់ប្រឹងប្រែងឡើងហើយ" ។ វីរិយរម្ភោ បុំ. "ការប្រារព្ធព្យាយាម, ការចុះដៃប្រឹងប្រែង, ចាប់ផ្ដើមព្យាយាម" ។ បករណារម្ភោ បុំ. "សេចក្ដីផ្ដើមតែងគម្ពីរ" ។ អារម្ភោ បុំ. មានន័យច្រើនយ៉ាង៖ ១/ សេចក្ដីផ្ដើមឡើង, ការចាប់ផ្ដើមឡើង, ការធ្វើ, ការប្រារព្ធ បាលីថា ... អារម្ភានំ និរោធេន នត្ថិ ទុក្ខស្ស សម្ភវោ ។ ២/ ត្រូវទោស, ចុះទោស, ទទួលទោស បាលីថា អារព្ភតិច វិប្បដិសារីចហោតិ ។ ៣/ ការធ្វើពិធីបូជាញ្ញ បាលីថា មហាយញ្ញ មហារម្ភា ។ ៤/ សេចក្ដីព្យាយាម បាលីថា អារភថ និក្ខមថ យុញ្ជថ ពុទ្ធសាសនេ ។ ៥/ ប្រហារ, សម្លាប់ បាលីថា សមណំ គោតមំ ឧទ្ទិស្ស បាណំ អារភន្តិ ។ ៦/ ក្ដិចកាត់, ដក, ហូត, បោច, ធ្វើឲ្យឃ្លាតចាកទី បាលីថា ពីជគាម ភូតគាម សារម្ភា បដិវិរតោ-ស. ។