រមណីយ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

គឺបុគ្គលគប្បីត្រេកអរ; វិ. រមិតព្វន្តិ>រមណីយំ ។ ប្រើជារម្មណីយំក៏មាន ។

បទានុក្រមធម្មបទ

គឺបុគ្គលគប្បីត្រេកអរ វិ. រមិតព្វន្តិ>រមណីយំ ។ ប្រើជា រម្មណីយំ ក៏មាន ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

រមិតព្វាតិ រមណីយា, រមុធាតុ, អនីយោ.