រស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(អាហារ) ជាទីត្រេកអរនៃសត្វ (រស); វិ. រសន្តិ តំ សត្តា អស្សាទេន្តីតិ>រសោ ។ -ជាននត្ថំ ដើម្បីកិ.ដឹងនូវរស ។ -តណ្ហា ឥ. តណ្ហាក្នុងរស, តណ្ហាអាស្រ័យនូវរស ។ -បិណ្ឌបាត បុំ. បិណ្ឌបាតប្រកបដោយរស ។ -បិណ្ឌបាតទាននិស្សន្ទ បុំ. វិបាកជាគ្រឿងហូរចេញនៃកិ.ឱ្យនូវបិណ្ឌបាតប្រកបដោយរស, អានិសង្សនៃកិ.ឱ្យនូវ... ។ -ភោជន នបុំ. ភោជនប្រកបដោយរស ។ -លោភ បុំ. សេចក្ដីលោភក្នុងរស, សេចក្ដីជាប់ជំពាក់ក្នុងរស ។ រសសព្ទប្រព្រឹត្តទៅក្នុងអត្ថគឺ ១-ទ្រវទឹករាវ, ២-អាចារមារយាទ, ៣-វីរិយសេចក្ដីព្យាយាម, ៤-មធុរាទិរសទាំងឡាយមានផ្អែមជាដើម, ៥-បារទបារ៉ទ, ៦-សិង្គារាទិនាដ្យរស ៩ មានសិង្គារជាដើម, ៧-ធាតុភេទប្រភេទនៃធាតុ៧គឺរសោរស១ រត្តោឈាម១ មំសំសាច់១ មេទោខ្លាញ់ខាប់១ អដ្ឋិឆ្អឹង១ សុក្កោទឹកសុក្ក១ មិញ្ជំខួរ១ សំដៅយកធាតុទី១៨កិច្ច, ៩សម្បត្តិ ។ រស, បារទ (ដូច បារទ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
(អាហារ) ជាទីត្រេកអរនៃសត្វ (រស); វិ. រសន្តិ តំ សត្តា អស្សាទេន្តីតិ>រសោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
រសន្តិ តំ សត្តា អស្សាទេន្តិ រសន្តិ វា សត្តា អស្សាទេន្តិ ឯតេន រសិយតេ វា អស្សាទិយតេតិ រសោ មធុរាទិ, រស អស្សាទនេ, អ. រសេតិ សិនេហតិ ឯតេនាតិ រសោ សិនេហោ, រស សិនេហនេ, អ. រមន្តា តំ អសន្តិ ភក្ខន្តីតិ រសោ, រមន្តសទ្ទូបបទ - អស ភក្ខនេ, អ, មន្តលោបោ. វុត្តម្បិ ចេតំ រមមានា នសន្តីតិ រសោតិ បរិទីបិតោតិ. តត្រាយមត្ថោ ទេវមនុស្សាទយោ សត្តា យស្មា រមមានា នំ ធម្មជាតំ អសន្តិ ភក្ខន្តិ តស្មា តំ ធម្មជាតំ រសោ នាមាតិ និរុត្តញ្ញូហិ បរិទីបិតោ. បទច្ឆេទោ បន ឯវំ វេទិតព្វោ çនំ អសន្តិ នសន្តីតិ បទច្ឆេទោ សិយា តហិំ, កម្មការកភាវេន អត្ថោ ហិ តត្ថ ឥច្ឆិតោតិ សទ្ទនីតិយំ វុត្តំ. លហុកាលវសេន រសិយតេតិ រសោ, រស សទ្ទេ, អ, សោ. អគ្គិម្ហិ បក្ខិត្តេ រសតីតិ រសោ បារទោ, រស សទ្ទេ, អបច្ចយោ. រសិយតិ និប្ផាទិយតីតិ រសោ កិច្ចំ, រស និប្ផាទនេ, អ. រសតិ សម្បជ្ជតីតិ រសោ សម្បត្តិ, រស សម្បត្តិយំ, អ.