រហទ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អព្យត្តសទ្ទេ រហទតិ "ចេញសំឡេង (សត្វ), ចេញសូរមិនច្បាស់" ភូ. ។ រហទោ បុំ. "អន្ទង់, សមុទ្ទ" ។