រាគ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សេចក្ដីត្រេកអរ, តម្រេក, រាគៈ; វិ. រញ្ជនំ>រាគោ ។ -កទ្ទមាទិ គុ. (ភក់) មានភក់គឺរាគៈជាដើម ។ -កន្តារាទិ គុ. (កន្តារៈ) មានកន្តារៈគឺរាគៈជាដើម ។ អគ្គិ បុំ. ភ្លើងគឺរាគៈ ។ -តណ្ហា ឥ. តណ្ហាដ៏សម្បយុត្តដោយរាគៈ ។ -ទរថ បុំ. សេចក្ដីក្រវល់ក្រវាយគឺរាគៈ, សេចក្ដីក្រវល់ក្រវាយដោយអំណាចនៃរាគៈ ។ -ទោសមោហពន្ធន នបុំ. ចំណងគឺ..., គ្រឿងចងគឺ... ។ -ទោសមោហមានទិដ្ឋិសង្គ បុំ. ធម៌ជាគ្រឿងជំពាក់គឺ... ។ -បដិឃាត គុ. កិ.បន្ទោបង់នូវរាគៈ, កិ.កម្ចាត់បង់នូវ... ។ -រជាទិ គុ. (ធូលី) មានធូលីគឺរាគៈជាដើម ។ -សង្គាទិ គុ. (កិលេសជាគ្រឿងជំពាក់) មានកិលេសជាគ្រឿងជំពាក់គឺរាគៈជាដើម ។ សម្បុរផ្សេងៗមានក្រហមជាដើម, លោក, ការជ្រលក់ (ដូច រញ្ជន) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ដំរេក, តណ្ហា (ដូច អាលយ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សេចក្តីត្រេកអរ, តម្រេក, រាគៈ; វិ. រញ្ជនំ>រាគោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
រញ្ជនំ សយំ រញ្ជតីតិ វា រាគោ, រន្ជ រាគេ, ណោ, ណម្ហិ រន្ជស្ស ជោតិ យោគវិភាគេន ជការោ, ន្ជស្ស ជការាទេសោ, រន្ជន្តិ អនេនាតិ រញ្ជីយតិ អនេនាតិ វា រាគោ, រន្ជ រាគេ, ណោ. អរជ្ជិត្ថ រជ្ជតេ រជ្ជិស្សតេ រជនំ វា រាគោ, រន្ជ រាគេ, ភាវេ ចាតិ បទរូបសិទ្ធិសុត្តេន ណោ.