រាជ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អ្នករុងរឿងដោយសម្បត្តិផ្សេងៗ ឬ អ្នកញ៉ាំងមហាជនឱ្យត្រេកអរចំពោះខ្លួនដោយសង្គហវត្ថុ៤យ៉ាង (ព្រះរាជា, ស្ដេច ដូច ខត្តិយ); វិ. នានាសម្បត្តីហិ រាជតិ ទិព្វតិ វិរោចតីតិ>រាជា, ចតូហិ សង្គហវត្ថូហិ អត្តនិ មហាជនំ រញ្ជេតីតិ វា>រាជា ។ -កកុធភណ្ឌ នបុំ. ភណ្ឌៈដ៏ឧត្តមសមគួរដល់ព្រះរាជា, កកុធភ័ណ្ឌ សម្រាប់ព្រះរាជា ។ -កោដ្ឋាគារ បុំ. ឃ្លាំងនៃព្រះរាជា ។ -អង្គណ នបុំ. ព្រះលាននៃព្រះរាជា ។ -និវេសន នបុំ. ព្រះរាជនិវេសន៍, ដំណាក់នៃព្រះរាជា ។ -បរិវដ្ដិ ឥ. កិ.វិលទៅជុំវិញនៃព្រះរាជា (វង្សនៃព្រះរាជា) ។ -បីឡ នបុំ. កិ.បៀតបៀននៃព្រះរាជា, កិ.រឹបជាន់អំពីព្រះរាជា ។ -ភាវ បុំ. ភាវៈនៃ...ជាព្រះរាជា ។ -មហាមត្ត បុំ. មហាមាត្យនៃព្រះរាជា, អាមាត្យធំនៃព្រះរាជា ។ -មាន ន. គ្រឿងរាប់នៃព្រះរាជា, រង្វាស់នៃព្រះរាជា ។ -មុទ្ទា ឥ. ត្រានៃព្រះរាជា (ព្រះរាជលញ្ចករ) ។ -មុទ្ទិកា ឥ. ព្រះទម្រង់នៃព្រះរាជា, ចិញ្ចៀននៃព្រះរាជា ។ -យុវរាជសេនាបតិអាទិ គុ. (ឥស្សរជន) មានព្រះរាជានិងយុវរាជនិងសេនាបតីជាដើម ។ -ហំស បុំ. រាជហង្ស, ស្ដេចហង្ស ។ អ្នកដែលជាទីពឹងនៃជន (ដូច នរនាថ), ឥស្សរជន (ដូច បភូ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អ្នករុងរឿងដោយសម្បត្តិផ្សេងៗ ឬអ្នកញ៉ាំងមហាជនឲ្យត្រេកអរចំពោះខ្លួនដោយសង្គហវត្ថុ ៤ យ៉ាង (ព្រះរាជា, ស្ដេច); វិ. នានាសម្បត្តីហិ រាជតិ ទិព្វតិ វិរោចតីតិ>រាជា, ចតូហិ សង្គហវត្ថូហិ អត្តនិ មហាជនំ រញ្ជេតីតិ វា>រាជា ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អតិតេជវន្តតាយ វិសេសេន រាជតេ ទិប្បតេតិ រាជា, រាជ ទិត្តិយំ, ណោ. មហាជនំ រញ្ជេតីតិ រាជា, រញ្ជ រាគេ, ណោ. ទានញ្ច បិយវចនញ្ច អត្ថចរិយា ច សមានត្តតា ចាតិ ចតូហិ សង្គហវត្ថូហិ អត្តនិ ជនំ រញ្ជេតីតិ រាជា, រញ្ជធាតុ, ណោ, ញ្លោបោ, ទីឃោ. សង្គហវត្ថូហិ រដ្ឋំ រញ្ជេតីតិ រាជា, រន្ជ រាគេ, ណោ, ន្លោបោ, ទីឃោ. រាជតិ សិរីសម្បត្តិយាតិ រាជា, រាជ ទិត្តិយំ, ណោ.