រោទន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កិ.យំ; វិ. រុទិយតេតិ>រោទនំ ។ -ប្បត្ត គុ. ដល់ហើយនូវកិ.យំ ។ -បរាយន គុ. មានកិ.យំជាទីប្រព្រឹត្តទៅក្នុងខាងមុខ; វិ. រោទតិ ឯត្ថាតិ>រោទនំ; រោទនំ បរាយនំ អស្សាតិ>រោទនបរាយនោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កិ.យំ; វិ. រុទិយតេតិ>រោទនំ ។
កិ.យំ; វិ. រុទិយតេតិ>រោទនំ ។ -ប្បត្ត គុ. ដល់ហើយនូវកិ.យំ ។ -បរាយន គុ. មានកិ.យំជាទីប្រព្រឹត្តទៅក្នុងខាងមុខ; វិ. រោទតិ ឯត្ថាតិ>រោទនំ; រោទនំ បរាយនំ អស្សាតិ>រោទនបរាយនោ ។
កិ.យំ; វិ. រុទិយតេតិ>រោទនំ ។