លក្ខ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មួយសែន, ទីកំណត់ដើម្បីបាញ់កូនសរ (ដូច សរព្យ), លក្ខណគ្រឿងសំគាល់ (ដូច វិហណ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វត្ថុជាគ្រឿងកំណត់ (ខ្នាច់, គ្រឿងសម្គាល់, ស្នាម, គំនូស); វិ. លក្ខ្យតេឯតេនាតិ>លក្ខំ ។ -យោគ្គ នបុំ. កិ.ប្រកបនូវខ្នាច់ (យោគ្គប្រែថាយានក៏បាន) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
វត្ថុជាគ្រឿងកំណត់ (ខ្នាច់, គ្រឿងសម្គាល់, ស្នាម, គំនូស); វិ. លក្ខ្យតេ ឯតេនាតិ>លក្ខំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
លក្ខិយតេ អនេនាតិ លក្ខំ, លក្ខ ទស្សនង្កេសុ, អ. វិជ្ឈនត្ថំ លក្ខិយតេតិ លក្ខំ, លក្ខ ញាណេ, អ.