លក្ខណ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(ធម្មជាត) ជាគ្រឿងកំណត់ (គ្រឿងសំគាល់, ស្នាម, គំនូស, លក្ខណៈ, (ដូច អភិញ្ញាណ), សភាវ, ប្រក្រតី); វិ. លក្ខ្យតេ អនេនាតិ>លក្ខណំ ។ -មន្ត បុំ. មន្តសម្រាប់ទាយនូវលក្ខណៈ ។ -មន្តកុសលតា ភាវៈនៃខ្លួនជាស្រីឈ្លាសក្នុងមន្តសម្រាប់ទាយនូវលក្ខណៈ ។ -វិចិត្ត វិចិត្រដោយលក្ខណៈ ។ -សម្បន្នវចនមត្ត គុ. អាការៈត្រឹមតែពាក្យដែលដល់ព្រមហើយដោយលក្ខណៈ ។ សភាវ, គ្រឿងកំណត់កត់សំគាល់ (ដូច អង្ក), ទីកំណត់ដើម្បីបាញ់កូនសរ (ដូច សរព្យ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ធម្មជាតជាគ្រឿងកំណត់ (គ្រឿងសំគាល់, ស្នាម, គំនូស, លក្ខណៈ); វិ. លក្ខ្យតេ អនេនាតិ>លក្ខណំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
លក្ខិយតេ អនេនាតិ តថេវ វា លក្ខិតព្វន្តិ លក្ខណំ, លក្ខ ទស្សនង្កេសុ, យុ. លក្ខី អស្ស អត្ថីតិ លក្ខណោ, លក្ខ្យា រោ អ ចាតិ រោ មន្ត្វត្ថេ អ ចាន្តស្ស.