លក្ខណាហត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មានគ្រឿងសម្គាល់គឺបុគ្គលបៀតបៀនទួទៅហើយ, មានគ្រឿងសម្គាល់ត្រាទុកហើយ, ដៅទុកហើយ ។ អាហត<អា+ហន+ត ។
បទានុក្រមធម្មបទ
មានគ្រឿងសំគាល់គឺបុគ្គលបៀតបៀនទួទៅហើយ, មានគ្រឿងសំគាល់ត្រាទុកហើយ, -ដៅទុកហើយ ។ (អាហត<អា+ហន+ត)
មានគ្រឿងសម្គាល់គឺបុគ្គលបៀតបៀនទួទៅហើយ, មានគ្រឿងសម្គាល់ត្រាទុកហើយ, ដៅទុកហើយ ។ អាហត<អា+ហន+ត ។
មានគ្រឿងសំគាល់គឺបុគ្គលបៀតបៀនទួទៅហើយ, មានគ្រឿងសំគាល់ត្រាទុកហើយ, -ដៅទុកហើយ ។ (អាហត<អា+ហន+ត)