លាយនគ្គ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទានជាចំណែកគឺបុគ្គលគប្បីឱ្យក្នុងកាលជាទីច្រូត, ទានដ៏ប្រសើរគឺបុគ្គលគប្បីឱ្យក្នុងកាលជាទីច្រូត ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ទានជាចំណែកគឺបុគ្គលគប្បីឲ្យក្នុងកាលជាទីច្រូត, ទានដ៏សើរគឺបុគ្គលគប្បីឲ្យក្នុងកាលជាទីច្រូត ។
ទានជាចំណែកគឺបុគ្គលគប្បីឱ្យក្នុងកាលជាទីច្រូត, ទានដ៏ប្រសើរគឺបុគ្គលគប្បីឱ្យក្នុងកាលជាទីច្រូត ។
ទានជាចំណែកគឺបុគ្គលគប្បីឲ្យក្នុងកាលជាទីច្រូត, ទានដ៏សើរគឺបុគ្គលគប្បីឲ្យក្នុងកាលជាទីច្រូត ។