លុភ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វិមោហនេ លោភតិ បលោភតិ បលោភនំ ការិត. បលោភរតិ លោភេតិ "លួងលោម, ប្រលោម, ជន្លជន្លេញ, ធ្វើឲ្យវង្វែងភាន់ភាំង" ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គិទ្ធិយំ លុព្ភតិ លុព្ភនំ លោភោ "ចង់បាន, ប្រាថ្នា, ត្រេកអរ, ញៀន, ជាប់ចំពាក់, កួចកាន់" ទិ. ។ លោភោ បុំ. "លោភ, សេចក្ដីប្រាថ្នា, ចំណង់, ល្មោភ" ។ សព្ទជាវេវចនៈគឺ លុព្ភនា លុព្ភិត្តំ រាគោ តណ្ហា តសិនា មុច្ឆា ឯជា វនំ វនថោ-ស. ។ ឱលុព្ភិត្វា ឱលុព្ភ អព្យ. ច្រត់ជ្រែងហើយ" (ឱ+លុភ៑+ត្វា) អា. អត្តនោ យេវ ជន្នុកំ ឱលុព្ភ តិដ្ឋតិ-ស. ។ លោលុបោ គុ. "អ្នកល្មោភ, អ្នកលោភលន់" (លុ-លុភ៑+អ) លោលុភោក៏មាន (សូចិ) ។ លុទ្ធោ កិ. គុ. "ដែលល្មោភ, ប្រាថ្នា, ចង់បាន, បុំ. មនុស្សធ្វើអំពើអាក្រក់, ព្រាន" (សូចិ) ។