លូខ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សៅហ្មង (អាក្រក់, ត្រដាបត្រដួស) ។ -ជីវិត នបុំ. ជីវិតដ៏សៅហ្មង, កិ.រស់នៅដ៏សៅហ្មង ។ -ទាន នបុំ. ទានដ៏សៅហ្មង ។ -ប្បសន្ន គុ. អ្នកជ្រះថ្លាហើយក្នុងវត្ថុដ៏សៅហ្មង ។ -ប្បមាណិក គុ. អ្នកមានប្រមាណក្នុងសេចក្ដីសៅហ្មង, ប្រកបដោយប្រមាណក្នុងវត្ថុដ៏សៅហ្មង ។ -បាវុរណ គុ. មានសំពត់សម្រាប់ដណ្ដប់ដ៏សៅហ្មង ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សៅហ្មង (អាក្រក់, ត្រដាបត្រដួស) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
សោភំ លុនាតិ ឆិន្ទតីតិ លូខោ អសិនិទ្ធោ, លូ ឆេទនេ, ខោ.