លូន

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

(កិ. គុ.) កាត់, ដក (ដូច សញ្ឆិន្ន) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

លុនាតីតិ លូនោ, លូ ឆេទនេ, នោ, យុ វា. លូយិត្ថាតិ លូនោ, លូ ឆេទនេ, តោ, ឦណាទេសោ, ណការស្ស នត្តំ.