លោក
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សភាវៈតែងវិនាស (លោក); វិ. លុជ្ជតីតិ>លោកោ ។ -ខាណុ នបុំ. ដង្គត់នៃលោក ។ -គរុ បុំ. អ្នកធ្ងន់ក្នុងលោក ។ -ជេដ្ឋ គុ. ទ្រង់ប្រសើរបំផុតក្នុងលោក, ជាចម្បងក្នុងលោក ។ -អត្ថចរិយា ឥ. កិ.ប្រព្រឹត្តិជាប្រយោជន៍ដល់លោក ។ -ធម្ម បុំ. ធម៌ប្រព្រឹត្តទៅតាមនូវលោក, លោកធម៌ ។ -អន្តទស្សី គុ. អ្នកមានកិ.ឃើញនូវទីបំផុតនៃលោកជាប្រក្រតី; វិ. លោកស្ស អន្តំ បស្សិតុំ សីលមស្សាតិ>លោកន្តទស្សី ។ -នាថ គុ. ព្រះពុទ្ធជាទីពឹងនៃលោក ។ -និស្សរណសំខាត គុ. ពោលគឺធម៌ជាគ្រឿងរលាស់ចេញចាកលោក ។ -និស្សិត គុ. អាស្រ័យហើយនូវលោក ។ -បាល បុំ. អ្នករក្សានូវលោក ។ -វឌ្ឍន គុ. អ្នកញ៉ាំងលោកឱ្យចម្រើន ។ -វោលោកន នបុំ. កិ.រមិលមើលនូវលោក, កិ.ត្រួតនូវលោក ។ ភពមានកាមភពជាដើម, លោក (ដូច ភូវន), សត្វ (ដូច ជន, តថាគត) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សភាវៈតែងវិនាស (លោក); វិ. លុជ្ជតីតិ>លោកោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
លុជ្ជតិ បលុជ្ជតីតិ លោកោ, លុជ វិនាសេ, ណោ, ជស្ស កោ. លុជ្ជតីតិ លោកោ, លុជ អទស្សនេ. លុច្ចតិ បលុច្ចតិ វិនាសំ គច្ឆតីតិ លោកោ, លុច (វិនាសេ) អទស្សនេ, ណោ, ចស្ស កោ. បុញ្ញាបុញ្ញវិសេសកានិ លោកិយន្តិ បតិដ្ឋហន្តិ ឯត្ថាតិ លោកោ, លោក បតិដ្ឋាយំ, អ. នានាវត្ថូនិ លោកយតិ លោចយតីតិ លោកោ, លោក លោច ទីបនេ, ណោ.