លោម
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(បុំ., នបុំ.) រោម (ដូច តនុរុហ); វិ. វឌ្ឍមានានំ លូយតេតិ>លោមោ ។ -គណនា ឥ. កិ.រាប់នូវរោម ។ -ហដ្ឋជាត គុ. មានកិ.ព្រឺនៃរោមកើតហើយ ។ -ហំស បុំ. កិ.ព្រឺនៃរោម ។
បទានុក្រមធម្មបទ
រោម; វិ. វឌ្ឍមានានំ លូយតេតិ>លោមោ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
មំសចម្មានិ លុនាតិ ឆិន្ទតីតិ លោមោ, លុ ឆិន្ទនេ, មោ មន៑ វា, វឌ្ឍមានំ លូយតេតិ លោមោ លោមំ តនុរុហំ, លូ ឆេទនេ, មោ មន៑ វា. លុញ្ជិតព្វោតិ លោមោ, លុជ វិនាសេ, មោ, ជលោបោ.