លោល

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សេចក្ដីលោភច្រើន, អ្នកលោភច្រើន (ដូច លោលុប, លុទ្ធ) ។ គុ. ញាប់ញ័រ, ឃ្លោង, កក្រើក (ដូច ចញ្ចល, បល) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

លោលតីតិ លោលោ លោឡោ លោលុភោ, លោល លោឡ ឧម្មាទេ, អ. លោលតីតិ លោលំ ចលំ, លោល ឧម្មាទេ, អ.