វង្ក

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សន្ទូច (ដូច ពលិស), កោង, វៀច, រំពត់ (ដូច កុដិល) ។

វៀច, កោង; វិ. វំកតីតិ>វង្កោ ។ -គោបានសិវិនទ្ធ គុ. ចងត្របែងដោយបង្កង់ផ្ទះដ៏វៀច, ចងរឹតដោយ... ។ -សណ្ឋាន នបុំ. សណ្ឋានដ៏វៀច, ទ្រង់ទ្រាយដ៏វៀច ។

វៀច, កោង; វិ. វំកតីតិ>វង្កោ ។

វង្កតីតិ វង្កោ វង្កំ, វកិ វា, វង្ក កោដិល្យេ, អបច្ចយោ, និគ្គហីតាគមោ.