វចនាវសាន
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កាលជាទីបំផុតចុះនៃពាក្យ, ជាទីចប់នៃពាក្យ, កាលជាទីអវសាននៃពាក្យ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កាលជាទីបំផុតចុះនៃពាក្យ, -ជាទីចប់នៃពាក្យ, កាលជាអវសាននៃពាក្យ ។
កាលជាទីបំផុតចុះនៃពាក្យ, ជាទីចប់នៃពាក្យ, កាលជាទីអវសាននៃពាក្យ ។
កាលជាទីបំផុតចុះនៃពាក្យ, -ជាទីចប់នៃពាក្យ, កាលជាអវសាននៃពាក្យ ។