វច៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វិយត្តិយំ វាចាយំ វត្តិ វចតិ កម្ម. វុច្ចតិ ឧច្ចតេ ការិត. វាចេតិ ។ វត្វា វុត្តុំ វាចា វុត្តំ វចនំ ។ ល ។ "ពោល, និយាយ" ភូ. ។ វត្តិ កិ. "ពោល" =វទតិ ដូចបាលីថា វត្តិ ឯតាយាតិ វាចា-ស. ។ និរុត្តិ ឥ. និរុត្តំ នេរុត្តំ នបុំ. "ភាសា, ពាក្យ" (និ+វច៑+តិ, តវ>ឧចុះរ៑អាគម)-ស. ។ អធិវចនំ នបុំ. "នាម, ឈ្មោះ, ពាក្យសម្រាប់ហៅ" ពាក្យពឹងអាស្រ័យ ឬ ជាគ្រឿងដែលអ្នកប្រាជ្ញពោលប្រាប់ហេតុការណ៍ធ្វើឲ្យក្រៃលែង; វិ. អធីនំវចនំ>អធិវចនំ ។ កេនាធិនំ ។ អត្ថេន ។ អថ វា ការណំ អធិការំ កត្វា វុច្ចតិ អត្ថោ ឯតេន សទ្ទេនាតិ អធិវចនំ (សូចិ) ។ វចោ បុំ. វិចី ឥ. "ពាក្យ, ភាសា" ។ ស. ចែកជាបទមាលាដូចនេះ៖ វត្ត. វត្តិ វចតិ វចន្តិ... កម្ម. វុច្ចតិ វុច្ចរេ ។ អា. អត្ថាភិសមយា ធីរោ បណ្ឌិតោតិ បវុច្ចតិ ។ ទេវធម្មាតិ វុច្ចរេ-ស. ។ ត្រង់បទថា វចតិ វចន្តិ នោះមិនមានទីប្រើក្នុងបាលីអដ្ឋកថានិងដីកាទេ ប៉ុន្តែអនុលោមតាមបទដែលមានមកថា អវច អវចឹសុ ឬ វាចេតិ វាចេន្តិ ជាអាទិ-ស. ។ បញ្ច. វចតុ... កម្ម. វុច្ចតុ សត្ត. វចេយ្យ... កម្ម. វុច្ចេយ្យ ។ បរោ. វច វច្ចុ វចេ វចិត្ថ វចំ វចិម្ហ... ។ ហីយ. អវចា អវចុ អវចោ អវុច្ចត្ថ អវោចំ អវោចុម្ហ... ។ អជ្ជ. អវចី អវចិ អវោចុំ អវចីសុ, អវោចោ អវោចុត្ថ អវោចឹ អវោចុម្ហា... ។ ភវិ. វក្ខតិ វក្ខន្តិ វក្ខសិ វក្ខថ... ។ ន័យមួយទៀត វក្ខិស្សតិ វក្ខិស្សន្តិ... ។ កាលា. (ស. មិនបានចែកទុកមកទេ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ទិត្តិយំ វចតិ វញ្ចតិ "ភ្លឺ, រុងរឿង" ភូ. រុ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កាសនេ វចេតិ វចយតិ "ពោល, និយាយ" ចុ. ។ វត្តំ នបុំ. "មាត់, មុខ" (សូចិ) ។