វជ៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
គតិយំ វជតិ អព្វជតិ វជនំ បវជនំ "ទៅ, ដល់, ប្រព្រឹត្តទៅ" ភូ. ។ អា. មនុស្សត្តញ្ច អព្វជេ "គប្បីដល់នូវភាវៈនៃខ្លួនជាមនុស្ស" (អា+វជ៑+ឯយ្យ)-ស. ។ វជោ បុំ. "ក្រោល, ឃ្នង" វិ. វជន្តិ យំ គាវោ និវាសនត្ថាយាតិ វជោ (សូចិ) ។ វិជិរោ បុំ. "ដំបងព្រះឥន្ទ្រ, ពេជ្រ, រតនៈ" (វជ៑+ឥរ សូចិ) ។ បព្វជតិ កិ. "ចេញទៅ, ចូលទៅ, បួស" =ឧបគច្ឆតិ អា. ... អគារស្មា អនគារិយំ បព្វជន្តិ ... "ចេញចាកផ្ទះទៅកាន់ផ្នួស" (ធម្មបទ. ១/១៧៥) ។ ...ឥសិប្បាព្វជ្ជំ បព្វជិ "ចេញទៅហើយ ឬ ចូលទៅហើយកាន់ផ្នួសនៃឥសី" (ធម្មបទ. ១/១៥២) ។ បព្វជិតោកិ គុ. ឬ បុំ. "ចេញទៅហើយ, ចូលទៅហើយ, បួសហើយ, អ្នកបួស, អ្នកប្រាជ្ញ" វិ. បព្វជ្ជា សញ្ជាតា អស្សាតិ បព្វជិតោ (សញ្ជតតទ្ធិត ឥតបច្ច័យ) សេដ្ឋត្តំ វជតីតិ វា បព្វជិតោ (ប+វជ៑=គមនេ+ត សូចិ) ។ ការិត. បព្វាជេតិ មានន័យ ២ យ៉ាង៖ ១/ បំបួស, ឲ្យបួស អា. ត្វំ សារីបុត្ត រាហុលកុមារំ បព្វាជេហិ (ធម្មបទ. ១/១៧១) ។ ២/ បំបរបង់, និរទេស, បណ្ដេញចេញ, ឲ្យចេញទៅ អា. សកា រដ្ឋា បព្វាជិតោ "បំបរបង់ ឬ បណ្ដេញចេញចាករដ្ឋរបស់ខ្លួន"-ស. (ប+វជ៑+ណេ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
មគ្គនសង្ខារេសុ វជេតិ វជយតិ "ស្វែងរក, តាក់តែង, ប្រុងឡើង, តែង, ធ្វើ" ចុ. ។