វជ្ជ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(នបុំ., បុំ.) អកុសលធម៌គឺបុគ្គលគប្បីវៀរ (ទោស, ស្គរ (ដូច ភេរិ); វិ. វជ្ជេត-ព្វោតិ>វជ្ជោ) ។ វជ្ជ<វទ+អ, វទ>វជ្ជ = ប្រែថា "ពោល, និយាយ" វិ. វទិយតេតិ>វជ្ជំ ។ -ទស្សី គុ. អ្នកមានកិ.ឃើញនូវទោសជាប្រក្រតី; វិ. វជ្ជំបស្សិតុំ សីលមស្សាតិ>វជ្ជទស្សី ។ -មតី គុ. អ្នកមានកិ.ដឹងនូវទោស, អ្នកមានកិ.ដឹងថាមានទោស ។ នបុំ. ភ្លេង (ដូច វាទិត) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
អកុសលធម៌គឺបុគ្គលគប្បីវៀរ (ទោស); វិ. វជ្ជេតព្វោតិ>វជ្ជោ ។ វជ្ជ<វទ+អ, វទ>វជ្ជ=ប្រែថា៖ ពោល, និយាយ; វិ. វទិយតេតិ>វជ្ជំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វាទយន្តិ តមិតិ វជ្ជំ, វទ វចនេ, ណ្យោ, ទ្យស្ស ជ្ជោ. វាទិតព្វំ កថេតព្វន្តិ វជ្ជំ, វទធាតុតោ ណ្យោ. អវជ្ជិត្ថ វជ្ជតិ វជ្ជិស្សតីតិ វជ្ជំ ទោសោ, វទ វិយត្តិយំ វាចាយំ, ណ្យោ. វជ្ជិយតេតិ វជ្ជំ, វជ្ជំយេវ អវជ្ជំ ទោសោ, វជ្ជ ចាគេ, អ. អឥតិ និបាតោ តព្ភាវេ វត្តតិ.