វជ្ឈប្បត្ត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ដល់ហើយនូវកិ.សម្លាប់, ដល់ហើយនូវទោសគឺបុគ្គលគប្បីសម្លាប់ (វជ្ឈ<ហន+ណ្យ, ហន>វធ, ធ>ឈ = វិ. ហន្តព្វោតិ>វជ្ឈោ) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ដល់ហើយនូវកិ.សម្លាប់, ដល់ហើយនូវទោសគឺបុគ្គលគប្បីសម្លាប់; វជ្ឈ<ហន+ណ្យ, ហន>វធ, ធ>ឈ= វិ. ហន្តព្វោតិ>វជ្ឈោ ។