វណ្ដ ឬ វណ្ដិក

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ទង, សណ្ដង់, ដង; វិ. ពន្ធីយតេ អនេនាតិ>វណ្ដំ ។ -មាលាទិភេទ គុ. ផ្សេងដោយផ្កាមានផ្កាកម្រងប្រកបដោយទងជាដើម ។