វណ្ណ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ពណ៌, សម្បុរ, គុណគឺបុគ្គលគប្បីសរសើរ, គប្បីពណ៌នា, ហេតុ, ប្រមាណ (ខ្នាត់), សេចក្ដីសរសើរ, អក្សរ (ដូច អក្ខរ), យស, គុណ, រស្មី, ភេទ, ត្រកូល, ជាតិ, អក្សរ, សណ្ឋាន, រូប, ជាតិ, សម្បុរ (ដូច ឆវិ) ។ -គន្ធ បុំ. ពណ៌និងក្លិន ។ -គន្ធសម្បន្ន គុ. ដល់ព្រមហើយដោយពណ៌និងក្លិន ។ -ធាតុ ឥ. ធាតុគឺរស្មី ។ -បោក្ខរតាយ ដោយភាវៈនៃ...ជាអ្នកមានសម្បុរដូចជា ផ្កាឈូក, ដោយភាវៈនៃ...ជាអ្នកមានសរីរៈប្រកបដោយវណ្ណៈ ។ -ភណនអវណ្ណភណនវស បុំ. អំណាចនៃកិ.ពោលនូវគុណគឺបុគ្គលគប្បីពណ៌នានិងកិ.ពោលនូវទោសគឺបុគ្គលមិនគប្បីពណ៌នា ។ -ភេទ បុំ. ប្រភេទនៃពណ៌ សេចក្ដីផ្សេងនៃពណ៌ ។ -សណ្ឋានសម្បន្នអគន្ធកបុប្ផសទិស គុ. ប្រាកដស្មើដោយផ្កាមិនមានក្លិនដែលបរិបូណ៌ដោយពណ៌និងទ្រង់ទ្រាយ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ពណ៌, សម្បុរ ។ គុណគឺបុគ្គលគប្បីសរសើរ, -គប្បីពណ៌នា ។ រស្មី, ភេទ, ត្រកូល, ជាតិ, អក្សរ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
អត្ថោ វណ្ណិយតីតិ វណ្ណោ, វណ្ណ បកាសនេ, អ. វណ្ណិតព្វោ ឋិបេតព្វោតិ វណ្ណោ, វណ្ណ ឋបនេ, អ. វណ្ណិយតិ បកាសិយតិ អត្ថោ អនេនាតិ វណ្ណោ, វណ្ណ បកាសនេ, អ. វណ្ណីយតិ កថិយតីតិ វណ្ណោ, វណ្ណ គុណវចនេ, អ. វិរូបត្តំ វារេតីតិ វណ្ណោ នីលាទិ, វរ វរណេ, ក្វាទិតោ ណោ, រស្ស ណោ. វណ្ណេតិ វិការំ អាបជ្ជមានំ ហទយង្គត្ភាវំ បកាសេតីតិ វណ្ណោ រូបំ, វណ្ណ បកាសនេ, ណោ. វណ្ណីយតិ អសង្ករតោ វវត្ថបីយតីតិ វណ្ណោ ជាតិ. វណ្ណីយតិ ផលំ ឯតេន យថាសភាវតោ វិភាវីយតីតិ វណ្ណោ ការណំ, វណ្ណ វិភាវនេ, ណោ. វណ្ណិយតិ កថិយតិ អត្ថោ ឯតេនាតិ វណ្ណោ វណ្ណំ, វណ្ណ កថនេ, ណោ. អត្ថំ វណ្ណេតិ បកាសេតីតិ វណ្ណោ, វណ្ណ បកាសនេ, ណោ. វណ្ណិតព្វោ ទដ្ឋព្វោតិ វណ្ណោ, វណ្ណ ទស្សនេ, អ. វណ្ណីយតិ អឌ្ឍនមហន្តាទិវសេន បមីយតីតិ វណ្ណោ បមាណំ, វណ្ណ បមាណេ, អ. វណ្ណនំ កិត្តិយា ឧគ្ឃោសនន្តិ វណ្ណោ បសំសា, ណោ.