វត្ថ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
វត្ថុដែលបុគ្គលរមែងបិទបាំង ឬ ស្លៀកដណ្ដប់ (សំពត់ ដូច អច្ឆាទន); វិ. វស្សតេ អច្ឆាទិយតេតិ>វត្ថំ ។ -ច្ឆាទនហិរញ្ញសុវណ្ណាទិ គុ. (វត្ថុ) មានវត្ថុជាគ្រឿងបិទបាំងគឺសំពត់និងប្រាក់និងមាសជាដើម, មានវត្ថុជាគ្រឿងស្លៀកពាក់គឺសំពត់និងប្រាក់និងមាសជាដើម ។ -ចុម្ពដក នបុំ. ឈ្នួតជាវិការៈនៃសំពត់ ។ -តេលមធុផាណិតាទិ គុ. មានសំពត់និងប្រេងនិងទឹកឃ្មុំនិងទឹកអំពៅជាដើម ។ -ទុស នបុំ. ជាយនៃសំពត់ ។ -បុប្ផគន្ធាភរណ នបុំ. សំពត់និងផ្កានិងគ្រឿងក្រអូបនិងគ្រឿងអាភរណៈ, គ្រឿងប្រដាប់គឺសំពត់និងផ្កានិងគ្រឿងក្រអូប ។ -ភេសជ្ជបានកាទិ គុ. មានសំពត់និងភេសជ្ជៈនិងទឹកបានជាដើម, មានសំពត់និងភេសជ្ជៈនិងទឹកគឺបុគ្គលគប្បីផឹកជាដើម ។ -ភេសជ្ជាទិហត្ថ គុ. មានវត្ថុមានសំពត់និងភេសជ្ជៈជាដើមក្នុងដៃ; វិ. វត្ថភេសជ្ជំ អាទិ យស្ស តំ>វត្ថភេសជ្ជាទិ (វត្ថុ), វត្ថភេសជ្ជាទិ ហត្ថេសុ យេសំ តេ>វត្ថភេសជ្ជាទិហត្ថា (មនុស្សា) ។ -ភោគ បុំ. កិ.បរិភោគ (ប្រើប្រាស់) នូវសំពត់ ។ -យានច្ឆត្ត នបុំ. សំពត់និងយាននិងឆត្រ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
វត្ថុដែលបុគ្គលរមែងបិទបាំងឬស្លៀកដណ្ដាប់ (សំពត់); វិ. វស្សតេ អច្ឆាទិយតេតិ>វត្ថំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វសិយតេ អច្ឆាទិយតេតិ វត្ថំ, វស អច្ឆាទនេ, ថោ, សលោបោ, ទ្វិត្តំ. ហិរោត្តប្បំ សំវរតិ ឯតេន វុណាតីតិ វា វត្ថំ, វុ សំវរណេ, ថោ, សូវុសានមូវុសានមតោ ថោ ច. វត្ថិយតេ ហិំសិយតេ វត្ថោ អជោ, វត្ថ វធនេ, អ.