វធក

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អ្នកបៀតបៀន, អ្នកសម្លាប់ (ពេជ្ឈឃាត); វិ. ហនតីតិ>វធកោ ។

អ្នកបៀតបៀន, អ្នកសម្លាប់ (ពេជ្ឃឃាត); វិ. ហនតីតិ>វធកោ ។

អហនិ ហន្តិ ហនិស្សតីតិ វា វធកោ, ហន ឃាតេ, ណ្វុ វធោ វា សព្វត្ថាតិ ហនស្ស វធាទេសោ, ន វុទ្ធិ ច.