វន៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សម្ភត្តិយំ សទ្ទេចវនតិ "សមាគម, រាប់រក, គប់រក, ចេញសំឡេង" ភូ. ។ វនំ នបុំ. "ព្រៃ, ទឹក" ទីគប់រកនៃពួកសត្វ វិ. វនន្តិ តំ សម្ភជន្តិ មយូរកោកិលាទយោ សត្តាតិ វនំ =អរញ្ញំ, =ឧទកំ, មួយយ៉ាងទៀតជាឈ្មោះនៃកិលេស-ស. ។ វនិតា ឥ. "ស្រ្តីសាមញ្ញ" ដែលបុរសរាប់រក (វន៑+ត សូចិ) ។ វនកាក បុំ. "ក្អែកព្រៃ (ក្អែកទឹក) " វនកុក្កុដ បុំ. "មានព្រៃ (មានទឹក? សូចិ)" ។ វនប្បតិ បុំ. "ឈើជាម្ចាស់ព្រៃ, ឈើដែលមិនចេញផ្កាស្រាប់ តែបញ្ចេញផ្លែតែម្ដង ដូចជា ដើមពោធិ៍បាយ, ល្វាខ្នុរជាដើម" (សូចិ) ។