វន្ទិ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អ្នកពោលសរសើរគុណមានសេចក្ដីព្យាយាមជាដើម (ដូច ថុតិបាឋក) ។ មនុស្សឈ្លើយ (ដូច ករមរ) ។ សេចក្ដីសរសើរ (ដូច ថុតិ), សព្ទនេះជាអត្ថន័យសូតសព្ទ ។

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ថ្វាយបង្គំហើយ ។

បទានុក្រមធម្មបទ

ថ្វាយបង្គំហើយ ។