វន្ទ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អភិវាទនត្ថុតីសុ វន្ទតិ អភិវន្ទតិ វន្ទកោ វន្ទនំ "ថ្វាយបង្គំ, សំពះ, ក្រាបថ្វាយបង្គំ, សរសើរ, កោតស្ងើច" ភូ. ។ វន្ទាកា ឥ. "បញ្ញើក្អែក" =រុក្ខាទនី (វន៑+អ សូចិ) ។ វន្ទីបុំ. "អ្នកពោលសរសើរគុណធម៌មានវីរិយៈជាដើម, មនុស្សឈ្លើយ, មនុស្សទោស, មនុស្សជាប់គុក" (វន្ទ៑+ណី សូចិ) ។