វលញ្ជ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ឧបភោគេ វលញ្ជតិ វលញ្ជកោ វលញ្ជិតុំ "ប្រើប្រាស់" ភូ. ។ វលញ្ជនំ នបុំ. វលញ្ជោ បុំ. មានន័យ៣យ៉ាង៖ ១/ ប្រើប្រាស់, ចាយវាយ ដូចពាក្យថា ទិវសវលញ្ជោ "ការប្រើប្រាស់ ឬ ចាយវាយប្រចាំថ្ងៃ" ។ ២/ ឧច្ចារៈបស្សាវៈ របស់ប្រើប្រាស់ក្នុងខ្លួន ដូចពាក្យថា អត្តនោ សរីរវលញ្ជមេវ ខាទតិ "ស៊ីឧច្ចារៈបស្សាវៈ របស់ខ្លួនតែម្យ៉ាង" ។ សត្ថុសរីរវលញ្ជនភាជនំ "ចាន ឬ កន្ថោរសម្រាប់ទ្រព្រះឧច្ចារៈបស្សាវៈនៃព្រះសាស្ដា" ។ ៣/ ស្នាម, ដាន, គ្រឿងសំគាល់ ដូចពាក្យថា អយមស្ស បទវលញ្ជោ "នេះជាស្នាមជើងរបស់គេ" ។