វល្ល៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

សំវរណចលនេសុ វល្លតិ "សង្រួម, រវាំង, ការពារ, កម្រើក, រញ្ជួយ, ញ័រ" ភូ. ។ វល្លកិ ឥ. "ពិណ" (វល៑+អក) ។ វលភ គុ. "ជាទីគាប់ចិត្ត, ជាសំណប់, អ្នកសង្កេតការណ៍, អ្នកមើលការ" (វល៑+អភ សូចិ) ។ វល្លិ ឬ វល្លី ឥ. "វល្លិ" =លតា (វល្ល៑+អ សូចិ) ។ វល្លូរ បុំ. "សាត់ងៀត, ងៀត" រក្សា វិ. វល្លន្តិ សំវរន្តិ រក្ខន្តិ ឥតោ កាកសេនាទយោ សត្តេ អខាទនត្ថាយាតិ វល្លូរោ (វល្លិ+ខរ)-ស. ។