វសី

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

អ្នកមានឥន្រ្ទិយសង្រួមហើយ (អ្នកបួស) (ដូច យតិ) ។

ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា

វសនសីលោ វសី, ណី. វសនំ សមត្ថនំ វសោ, សោ ឯតស្ស អត្ថីតិ វា វសភាវេន សមន្នាគតោ វា វសី, ឦ.