វស៑
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ហឹសាយំ វសតិ "បៀតបៀន" ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សិនេហនេ វសតិ វសា "ជាខ្លាញ់" ភូ. ។ វសា ឥ. "ខ្លាញ់រាវ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
និវាសេ វសតិ វសិយតិ វច្ចតិ វសិត្វា វុត្ថា វសិតុំ វសនំ "អាស្រ័យនៅ, នៅអាស្រ័យ, សំណាក់" ភូ. ។ បរិវាស បុំ. "បរិវាស, ការអប់រំ, ការនៅដោយមានកំណត់កាលរបស់ភិក្ខុអ្នកត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស (បរិ+វស៑+ណ) ។ និវាស បុំ. "ទីនៅ, លំនៅ, ទីអាស្រ័យ" (និ+វស៑+ណ) ។ អាវាស បុំ. "អាវាស, វត្ត, ទីនៅ" (អា+វស៑+ណ) ។ ឱបវាស បុំ. "ការចាំសីល, រក្សាសីលតមអាហារ វិ. អន្នេន វជ្ជិតោ វាសោ ឱបវាសោ-ស. ។ ឧបោសថ បុំ. មានន័យ៥យ៉ាង៖ ១/ ឧទ្ទេស, ការសំដែងបាតិមោក្ខបាលីថា សង្ឃោ ឧបោសថំ ករេយ្យ ហើយនិង អាយាម អវុសោ កប្បិនឧបោសថំ គមិស្សាម ។ ២/ សីល៨ បាលីថា ឯវំ អដ្ឋង្គសមន្នាគតោ ខោ វិសាខេ ឧបោសថោ ឧបវុត្ថោ ។ ៣/ ការចាំសីល, ការតមអាហារ បាលីថា សុទ្ធស្ស វេសទា ផេគ្គុ សុទ្ធស្សបោសថោ សទា ។ ៤/ ឈ្មោះរបស់នាគរាជ បាលីថា ឧបោសថោ នាម នាគរាជា ។ ៥/ ថ្ងៃឧបោសថ បាលីថា ន ភិក្ខុវេ តទហុបោសថេ សភិក្ខុកា អាវាសា-ស. ។ ឧប+វស៑+អថ, វ>ឧ>ឱ ឬ ឧប+ឧស៑ =ទាហេ+អថ (សូចិ) ។ វិប្បវាស បុំ. "ការនិរាស, ការនៅប្រាសចាកគ្ន" ។ បវាស បុំ. "ការព្រាត់ប្រាស់, ការដើរចោលស្រុកទេស ។ វត្ថុ នបុំ. "វត្ថុ, របស់, ទ្រព្យ, ហេតុ, ការណ៍, រឿងរាវ, ទិ. ទីដីស្រែចំការ, ទីសួនផ្កាជាដើម, របស់វិសេសគឺព្រះរតនត្រ័យ (វស៑+រត្ថុ សូចិ) ។ វត្ថិ ឥ. "ក្បាលពោះ, ផ្លោកបស្សាវៈ" វិ. វសីយតិ អច្ឆាទីយ តីតិ វត្ថិ; វសតិ មុត្តំ ឯត្ថាតិ វត្ថិ (វស៑+តិ ឬ ថិ សូចិ) ។ សំវច្ឆរោ-រំ បុំ. "ឆ្នាំ" វិ. សំវសន្តិ ឯត្ថាតិ សំវច្ឆរោ (សំ+វស៑+ឆរ សូចិ) ។ សំវសថោ បុំ. "ស្រុក =គាមោ" វិ. សំវសន្តិ ឯត្ថាតិ សំវសថោ (សំ+វស៑+អថ សូចិ) ។ វត្ត នបុំ. "សំពត់ព្រះព្រស្ត =អំសុកំ" ។ វសុ នបុំ. មានន័យ៣យ៉ាង៖ ១/ ទេវតាវិសេស ៨ អង្គគឺ អាបោ ធុវោ សោមោ អធុវោ ចានិលោ នលោ បច្ចូសោ បភាសោ ។ ២/ រតនៈ, កែវ ៣/ ទ្រព្យ, សម្បត្តិ, ប្រាក់មាស (វស៑+ឧ សូចិ) ។ វាសវ បុំ. "ព្រះឥន្ទ្រ" មានរតនៈ, (វសុ+ណ) ។ វាសុកី បុំ. "ស្ដេចនាគ" មានកែវ វិ. វសុ រតនំ អស្សាត្ថីតិ វាសុកី (វសុ+ណីកអាគម) ។ វសតិ ឥ. "ផ្ទះ, ការនៅ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កន្តិយំ វច្ឆតិ "ស្រឡាញ់, ប្រាថ្នា, ចង់បាន, ត្រូវចិត្ត" ភូ. ។ វសោសំ បុំ. នបុំ. "សេចក្ដីប្រាថ្នា, ចង់បាន, អំណាច, សមត្ថភាព, ការបង្គាប់" ។ វសី បុំ. "ភិក្ខុ, ព្រះយោគី" អ្នកមានសមត្ថភាព, មានអំណាច, អ្នកស្ទាត់ជំនាញ; វិ. វសនំ សមត្ថនំ វសោ សោ ឯតេសំ អត្ថីតិ វសី (សូចិ) ។ វសន្ត បុំ. "សន្តរដូវ គឺរដូវសប្បាយព្រោះមានផ្ការីក" (វស៑+អន្ត សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អច្ឆាទនេ វសតិ និវសតិ "ស្លៀក" ភូ. ។ វសនំ និវាសនំ នបុំ. "សំពត់សម្រាប់ស្លៀក, ការស្លៀក" (វស៑+យុ) ។ បើពួក ចុ. វាសេតិ វាសយតិ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សទ្ទេ វស្សតិ "ចេញសំឡេង, យំ, រងាវ, លូ" ទិ. ។ អា. សកុណោ វស្សតិ "បក្សីរងាវ" ។ បណ្ឌូកោ វស្សតិ "កង្កែបយំ" ។ អធម្មោ មិតជាតានំ សិង្គាលោ តាត វស្សតិ "លោកឳ! ចចកឥតធម៌លូរចម្រឹគទ."-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សិនេហនច្ឆេទាវហរណេសុ វាសេតិ វាសយតិ "ជាខ្លាញ់, ចេញខ្លាញ់, កាត់, លួច, ឆក់, ដណ្ដើម, ប្លន់" ចុ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ហឹសាយំ វសតិ "បៀតបៀន" ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សិនេហនេ វសតិ វសា "ជាខ្លាញ់" ភូ. ។ វសា ឥ. "ខ្លាញ់រាវ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
និវាសេ វសតិ វសិយតិ វច្ចតិ វសិត្វា វុត្ថា វសិតុំ វសនំ "អាស្រ័យនៅ, នៅអាស្រ័យ, សំណាក់" ភូ. ។ បរិវាស បុំ. "បរិវាស, ការអប់រំ, ការនៅដោយមានកំណត់កាលរបស់ភិក្ខុអ្នកត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស (បរិ+វស៑+ណ) ។ និវាស បុំ. "ទីនៅ, លំនៅ, ទីអាស្រ័យ" (និ+វស៑+ណ) ។ អាវាស បុំ. "អាវាស, វត្ត, ទីនៅ" (អា+វស៑+ណ) ។ ឱបវាស បុំ. "ការចាំសីល, រក្សាសីលតមអាហារ វិ. អន្នេន វជ្ជិតោ វាសោ ឱបវាសោ-ស. ។ ឧបោសថ បុំ. មានន័យ៥យ៉ាង៖ ១/ ឧទ្ទេស, ការសំដែងបាតិមោក្ខបាលីថា សង្ឃោ ឧបោសថំ ករេយ្យ ហើយនិង អាយាម អវុសោ កប្បិនឧបោសថំ គមិស្សាម ។ ២/ សីល៨ បាលីថា ឯវំ អដ្ឋង្គសមន្នាគតោ ខោ វិសាខេ ឧបោសថោ ឧបវុត្ថោ ។ ៣/ ការចាំសីល, ការតមអាហារ បាលីថា សុទ្ធស្ស វេសទា ផេគ្គុ សុទ្ធស្សបោសថោ សទា ។ ៤/ ឈ្មោះរបស់នាគរាជ បាលីថា ឧបោសថោ នាម នាគរាជា ។ ៥/ ថ្ងៃឧបោសថ បាលីថា ន ភិក្ខុវេ តទហុបោសថេ សភិក្ខុកា អាវាសា-ស. ។ ឧប+វស៑+អថ, វ>ឧ>ឱ ឬ ឧប+ឧស៑ =ទាហេ+អថ (សូចិ) ។ វិប្បវាស បុំ. "ការនិរាស, ការនៅប្រាសចាកគ្ន" ។ បវាស បុំ. "ការព្រាត់ប្រាស់, ការដើរចោលស្រុកទេស ។ វត្ថុ នបុំ. "វត្ថុ, របស់, ទ្រព្យ, ហេតុ, ការណ៍, រឿងរាវ, ទិ. ទីដីស្រែចំការ, ទីសួនផ្កាជាដើម, របស់វិសេសគឺព្រះរតនត្រ័យ (វស៑+រត្ថុ សូចិ) ។ វត្ថិ ឥ. "ក្បាលពោះ, ផ្លោកបស្សាវៈ" វិ. វសីយតិ អច្ឆាទីយ តីតិ វត្ថិ; វសតិ មុត្តំ ឯត្ថាតិ វត្ថិ (វស៑+តិ ឬ ថិ សូចិ) ។ សំវច្ឆរោ-រំ បុំ. "ឆ្នាំ" វិ. សំវសន្តិ ឯត្ថាតិ សំវច្ឆរោ (សំ+វស៑+ឆរ សូចិ) ។ សំវសថោ បុំ. "ស្រុក =គាមោ" វិ. សំវសន្តិ ឯត្ថាតិ សំវសថោ (សំ+វស៑+អថ សូចិ) ។ វត្ត នបុំ. "សំពត់ព្រះព្រស្ត =អំសុកំ" ។ វសុ នបុំ. មានន័យ៣យ៉ាង៖ ១/ ទេវតាវិសេស ៨ អង្គគឺ អាបោ ធុវោ សោមោ អធុវោ ចានិលោ នលោ បច្ចូសោ បភាសោ ។ ២/ រតនៈ, កែវ ៣/ ទ្រព្យ, សម្បត្តិ, ប្រាក់មាស (វស៑+ឧ សូចិ) ។ វាសវ បុំ. "ព្រះឥន្ទ្រ" មានរតនៈ, (វសុ+ណ) ។ វាសុកី បុំ. "ស្ដេចនាគ" មានកែវ វិ. វសុ រតនំ អស្សាត្ថីតិ វាសុកី (វសុ+ណីកអាគម) ។ វសតិ ឥ. "ផ្ទះ, ការនៅ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កន្តិយំ វច្ឆតិ "ស្រឡាញ់, ប្រាថ្នា, ចង់បាន, ត្រូវចិត្ត" ភូ. ។ វសោសំ បុំ. នបុំ. "សេចក្ដីប្រាថ្នា, ចង់បាន, អំណាច, សមត្ថភាព, ការបង្គាប់" ។ វសី បុំ. "ភិក្ខុ, ព្រះយោគី" អ្នកមានសមត្ថភាព, មានអំណាច, អ្នកស្ទាត់ជំនាញ; វិ. វសនំ សមត្ថនំ វសោ សោ ឯតេសំ អត្ថីតិ វសី (សូចិ) ។ វសន្ត បុំ. "សន្តរដូវ គឺរដូវសប្បាយព្រោះមានផ្ការីក" (វស៑+អន្ត សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អច្ឆាទនេ វសតិ និវសតិ "ស្លៀក" ភូ. ។ វសនំ និវាសនំ នបុំ. "សំពត់សម្រាប់ស្លៀក, ការស្លៀក" (វស៑+យុ) ។ បើពួក ចុ. វាសេតិ វាសយតិ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សទ្ទេ វស្សតិ "ចេញសំឡេង, យំ, រងាវ, លូ" ទិ. ។ អា. សកុណោ វស្សតិ "បក្សីរងាវ" ។ បណ្ឌូកោ វស្សតិ "កង្កែបយំ" ។ អធម្មោ មិតជាតានំ សិង្គាលោ តាត វស្សតិ "លោកឳ! ចចកឥតធម៌លូរចម្រឹគទ."-ស. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ហឹសាយំ វសតិ "បៀតបៀន" ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សិនេហនេ វសតិ វសា "ជាខ្លាញ់" ភូ. ។ វសា ឥ. "ខ្លាញ់រាវ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
និវាសេ វសតិ វសិយតិ វច្ចតិ វសិត្វា វុត្ថា វសិតុំ វសនំ "អាស្រ័យនៅ, នៅអាស្រ័យ, សំណាក់" ភូ. ។ បរិវាស បុំ. "បរិវាស, ការអប់រំ, ការនៅដោយមានកំណត់កាលរបស់ភិក្ខុអ្នកត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស (បរិ+វស៑+ណ) ។ និវាស បុំ. "ទីនៅ, លំនៅ, ទីអាស្រ័យ" (និ+វស៑+ណ) ។ អាវាស បុំ. "អាវាស, វត្ត, ទីនៅ" (អា+វស៑+ណ) ។ ឱបវាស បុំ. "ការចាំសីល, រក្សាសីលតមអាហារ វិ. អន្នេន វជ្ជិតោ វាសោ ឱបវាសោ-ស. ។ ឧបោសថ បុំ. មានន័យ៥យ៉ាង៖ ១/ ឧទ្ទេស, ការសំដែងបាតិមោក្ខបាលីថា សង្ឃោ ឧបោសថំ ករេយ្យ ហើយនិង អាយាម អវុសោ កប្បិនឧបោសថំ គមិស្សាម ។ ២/ សីល៨ បាលីថា ឯវំ អដ្ឋង្គសមន្នាគតោ ខោ វិសាខេ ឧបោសថោ ឧបវុត្ថោ ។ ៣/ ការចាំសីល, ការតមអាហារ បាលីថា សុទ្ធស្ស វេសទា ផេគ្គុ សុទ្ធស្សបោសថោ សទា ។ ៤/ ឈ្មោះរបស់នាគរាជ បាលីថា ឧបោសថោ នាម នាគរាជា ។ ៥/ ថ្ងៃឧបោសថ បាលីថា ន ភិក្ខុវេ តទហុបោសថេ សភិក្ខុកា អាវាសា-ស. ។ ឧប+វស៑+អថ, វ>ឧ>ឱ ឬ ឧប+ឧស៑ =ទាហេ+អថ (សូចិ) ។ វិប្បវាស បុំ. "ការនិរាស, ការនៅប្រាសចាកគ្ន" ។ បវាស បុំ. "ការព្រាត់ប្រាស់, ការដើរចោលស្រុកទេស ។ វត្ថុ នបុំ. "វត្ថុ, របស់, ទ្រព្យ, ហេតុ, ការណ៍, រឿងរាវ, ទិ. ទីដីស្រែចំការ, ទីសួនផ្កាជាដើម, របស់វិសេសគឺព្រះរតនត្រ័យ (វស៑+រត្ថុ សូចិ) ។ វត្ថិ ឥ. "ក្បាលពោះ, ផ្លោកបស្សាវៈ" វិ. វសីយតិ អច្ឆាទីយ តីតិ វត្ថិ; វសតិ មុត្តំ ឯត្ថាតិ វត្ថិ (វស៑+តិ ឬ ថិ សូចិ) ។ សំវច្ឆរោ-រំ បុំ. "ឆ្នាំ" វិ. សំវសន្តិ ឯត្ថាតិ សំវច្ឆរោ (សំ+វស៑+ឆរ សូចិ) ។ សំវសថោ បុំ. "ស្រុក =គាមោ" វិ. សំវសន្តិ ឯត្ថាតិ សំវសថោ (សំ+វស៑+អថ សូចិ) ។ វត្ត នបុំ. "សំពត់ព្រះព្រស្ត =អំសុកំ" ។ វសុ នបុំ. មានន័យ៣យ៉ាង៖ ១/ ទេវតាវិសេស ៨ អង្គគឺ អាបោ ធុវោ សោមោ អធុវោ ចានិលោ នលោ បច្ចូសោ បភាសោ ។ ២/ រតនៈ, កែវ ៣/ ទ្រព្យ, សម្បត្តិ, ប្រាក់មាស (វស៑+ឧ សូចិ) ។ វាសវ បុំ. "ព្រះឥន្ទ្រ" មានរតនៈ, (វសុ+ណ) ។ វាសុកី បុំ. "ស្ដេចនាគ" មានកែវ វិ. វសុ រតនំ អស្សាត្ថីតិ វាសុកី (វសុ+ណីកអាគម) ។ វសតិ ឥ. "ផ្ទះ, ការនៅ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កន្តិយំ វច្ឆតិ "ស្រឡាញ់, ប្រាថ្នា, ចង់បាន, ត្រូវចិត្ត" ភូ. ។ វសោសំ បុំ. នបុំ. "សេចក្ដីប្រាថ្នា, ចង់បាន, អំណាច, សមត្ថភាព, ការបង្គាប់" ។ វសី បុំ. "ភិក្ខុ, ព្រះយោគី" អ្នកមានសមត្ថភាព, មានអំណាច, អ្នកស្ទាត់ជំនាញ; វិ. វសនំ សមត្ថនំ វសោ សោ ឯតេសំ អត្ថីតិ វសី (សូចិ) ។ វសន្ត បុំ. "សន្តរដូវ គឺរដូវសប្បាយព្រោះមានផ្ការីក" (វស៑+អន្ត សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
អច្ឆាទនេ វសតិ និវសតិ "ស្លៀក" ភូ. ។ វសនំ និវាសនំ នបុំ. "សំពត់សម្រាប់ស្លៀក, ការស្លៀក" (វស៑+យុ) ។ បើពួក ចុ. វាសេតិ វាសយតិ ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ហឹសាយំ វសតិ "បៀតបៀន" ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សិនេហនេ វសតិ វសា "ជាខ្លាញ់" ភូ. ។ វសា ឥ. "ខ្លាញ់រាវ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
និវាសេ វសតិ វសិយតិ វច្ចតិ វសិត្វា វុត្ថា វសិតុំ វសនំ "អាស្រ័យនៅ, នៅអាស្រ័យ, សំណាក់" ភូ. ។ បរិវាស បុំ. "បរិវាស, ការអប់រំ, ការនៅដោយមានកំណត់កាលរបស់ភិក្ខុអ្នកត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស (បរិ+វស៑+ណ) ។ និវាស បុំ. "ទីនៅ, លំនៅ, ទីអាស្រ័យ" (និ+វស៑+ណ) ។ អាវាស បុំ. "អាវាស, វត្ត, ទីនៅ" (អា+វស៑+ណ) ។ ឱបវាស បុំ. "ការចាំសីល, រក្សាសីលតមអាហារ វិ. អន្នេន វជ្ជិតោ វាសោ ឱបវាសោ-ស. ។ ឧបោសថ បុំ. មានន័យ៥យ៉ាង៖ ១/ ឧទ្ទេស, ការសំដែងបាតិមោក្ខបាលីថា សង្ឃោ ឧបោសថំ ករេយ្យ ហើយនិង អាយាម អវុសោ កប្បិនឧបោសថំ គមិស្សាម ។ ២/ សីល៨ បាលីថា ឯវំ អដ្ឋង្គសមន្នាគតោ ខោ វិសាខេ ឧបោសថោ ឧបវុត្ថោ ។ ៣/ ការចាំសីល, ការតមអាហារ បាលីថា សុទ្ធស្ស វេសទា ផេគ្គុ សុទ្ធស្សបោសថោ សទា ។ ៤/ ឈ្មោះរបស់នាគរាជ បាលីថា ឧបោសថោ នាម នាគរាជា ។ ៥/ ថ្ងៃឧបោសថ បាលីថា ន ភិក្ខុវេ តទហុបោសថេ សភិក្ខុកា អាវាសា-ស. ។ ឧប+វស៑+អថ, វ>ឧ>ឱ ឬ ឧប+ឧស៑ =ទាហេ+អថ (សូចិ) ។ វិប្បវាស បុំ. "ការនិរាស, ការនៅប្រាសចាកគ្ន" ។ បវាស បុំ. "ការព្រាត់ប្រាស់, ការដើរចោលស្រុកទេស ។ វត្ថុ នបុំ. "វត្ថុ, របស់, ទ្រព្យ, ហេតុ, ការណ៍, រឿងរាវ, ទិ. ទីដីស្រែចំការ, ទីសួនផ្កាជាដើម, របស់វិសេសគឺព្រះរតនត្រ័យ (វស៑+រត្ថុ សូចិ) ។ វត្ថិ ឥ. "ក្បាលពោះ, ផ្លោកបស្សាវៈ" វិ. វសីយតិ អច្ឆាទីយ តីតិ វត្ថិ; វសតិ មុត្តំ ឯត្ថាតិ វត្ថិ (វស៑+តិ ឬ ថិ សូចិ) ។ សំវច្ឆរោ-រំ បុំ. "ឆ្នាំ" វិ. សំវសន្តិ ឯត្ថាតិ សំវច្ឆរោ (សំ+វស៑+ឆរ សូចិ) ។ សំវសថោ បុំ. "ស្រុក =គាមោ" វិ. សំវសន្តិ ឯត្ថាតិ សំវសថោ (សំ+វស៑+អថ សូចិ) ។ វត្ត នបុំ. "សំពត់ព្រះព្រស្ត =អំសុកំ" ។ វសុ នបុំ. មានន័យ៣យ៉ាង៖ ១/ ទេវតាវិសេស ៨ អង្គគឺ អាបោ ធុវោ សោមោ អធុវោ ចានិលោ នលោ បច្ចូសោ បភាសោ ។ ២/ រតនៈ, កែវ ៣/ ទ្រព្យ, សម្បត្តិ, ប្រាក់មាស (វស៑+ឧ សូចិ) ។ វាសវ បុំ. "ព្រះឥន្ទ្រ" មានរតនៈ, (វសុ+ណ) ។ វាសុកី បុំ. "ស្ដេចនាគ" មានកែវ វិ. វសុ រតនំ អស្សាត្ថីតិ វាសុកី (វសុ+ណីកអាគម) ។ វសតិ ឥ. "ផ្ទះ, ការនៅ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
កន្តិយំ វច្ឆតិ "ស្រឡាញ់, ប្រាថ្នា, ចង់បាន, ត្រូវចិត្ត" ភូ. ។ វសោសំ បុំ. នបុំ. "សេចក្ដីប្រាថ្នា, ចង់បាន, អំណាច, សមត្ថភាព, ការបង្គាប់" ។ វសី បុំ. "ភិក្ខុ, ព្រះយោគី" អ្នកមានសមត្ថភាព, មានអំណាច, អ្នកស្ទាត់ជំនាញ; វិ. វសនំ សមត្ថនំ វសោ សោ ឯតេសំ អត្ថីតិ វសី (សូចិ) ។ វសន្ត បុំ. "សន្តរដូវ គឺរដូវសប្បាយព្រោះមានផ្ការីក" (វស៑+អន្ត សូចិ) ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ហឹសាយំ វសតិ "បៀតបៀន" ភូ. ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សិនេហនេ វសតិ វសា "ជាខ្លាញ់" ភូ. ។ វសា ឥ. "ខ្លាញ់រាវ" ។
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
និវាសេ វសតិ វសិយតិ វច្ចតិ វសិត្វា វុត្ថា វសិតុំ វសនំ "អាស្រ័យនៅ, នៅអាស្រ័យ, សំណាក់" ភូ. ។ បរិវាស បុំ. "បរិវាស, ការអប់រំ, ការនៅដោយមានកំណត់កាលរបស់ភិក្ខុអ្នកត្រូវអាបត្តិសង្ឃាទិសេស (បរិ+វស៑+ណ) ។ និវាស បុំ. "ទីនៅ, លំនៅ, ទីអាស្រ័យ" (និ+វស៑+ណ) ។ អាវាស បុំ. "អាវាស, វត្ត, ទីនៅ" (អា+វស៑+ណ) ។ ឱបវាស បុំ. "ការចាំសីល, រក្សាសីលតមអាហារ វិ. អន្នេន វជ្ជិតោ វាសោ ឱបវាសោ-ស. ។ ឧបោសថ បុំ. មានន័យ៥យ៉ាង៖ ១/ ឧទ្ទេស, ការសំដែងបាតិមោក្ខបាលីថា សង្ឃោ ឧបោសថំ ករេយ្យ ហើយនិង អាយាម អវុសោ កប្បិនឧបោសថំ គមិស្សាម ។ ២/ សីល៨ បាលីថា ឯវំ អដ្ឋង្គសមន្នាគតោ ខោ វិសាខេ ឧបោសថោ ឧបវុត្ថោ ។ ៣/ ការចាំសីល, ការតមអាហារ បាលីថា សុទ្ធស្ស វេសទា ផេគ្គុ សុទ្ធស្សបោសថោ សទា ។ ៤/ ឈ្មោះរបស់នាគរាជ បាលីថា ឧបោសថោ នាម នាគរាជា ។ ៥/ ថ្ងៃឧបោសថ បាលីថា ន ភិក្ខុវេ តទហុបោសថេ សភិក្ខុកា អាវាសា-ស. ។ ឧប+វស៑+អថ, វ>ឧ>ឱ ឬ ឧប+ឧស៑ =ទាហេ+អថ (សូចិ) ។ វិប្បវាស បុំ. "ការនិរាស, ការនៅប្រាសចាកគ្ន" ។ បវាស បុំ. "ការព្រាត់ប្រាស់, ការដើរចោលស្រុកទេស ។ វត្ថុ នបុំ. "វត្ថុ, របស់, ទ្រព្យ, ហេតុ, ការណ៍, រឿងរាវ, ទិ. ទីដីស្រែចំការ, ទីសួនផ្កាជាដើម, របស់វិសេសគឺព្រះរតនត្រ័យ (វស៑+រត្ថុ សូចិ) ។ វត្ថិ ឥ. "ក្បាលពោះ, ផ្លោកបស្សាវៈ" វិ. វសីយតិ អច្ឆាទីយ តីតិ វត្ថិ; វសតិ មុត្តំ ឯត្ថាតិ វត្ថិ (វស៑+តិ ឬ ថិ សូចិ) ។ សំវច្ឆរោ-រំ បុំ. "ឆ្នាំ" វិ. សំវសន្តិ ឯត្ថាតិ សំវច្ឆរោ (សំ+វស៑+ឆរ សូចិ) ។ សំវសថោ បុំ. "ស្រុក =គាមោ" វិ. សំវសន្តិ ឯត្ថាតិ សំវសថោ (សំ+វស៑+អថ សូចិ) ។ វត្ត នបុំ. "សំពត់ព្រះព្រស្ត =អំសុកំ" ។ វសុ នបុំ. មានន័យ៣យ៉ាង៖ ១/ ទេវតាវិសេស ៨ អង្គគឺ អាបោ ធុវោ សោមោ អធុវោ ចានិលោ នលោ បច្ចូសោ បភាសោ ។ ២/ រតនៈ, កែវ ៣/ ទ្រព្យ, សម្បត្តិ, ប្រាក់មាស (វស៑+ឧ សូចិ) ។ វាសវ បុំ. "ព្រះឥន្ទ្រ" មានរតនៈ, (វសុ+ណ) ។ វាសុកី បុំ. "ស្ដេចនាគ" មានកែវ វិ. វសុ រតនំ អស្សាត្ថីតិ វាសុកី (វសុ+ណីកអាគម) ។ វសតិ ឥ. "ផ្ទះ, ការនៅ" ។