វស្ស
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ភ្លៀង, រដូវភ្លៀង (ដូច វុដ្ឋិ), ឆ្នាំ (ដូច ហាយន, សំវច្ឆរ); វិ. វស្សតិ សិញ្ចតីតិ>វស្សំ ។ ទីខ្លះ វស្ស ប្រើជាបុំ. ប្រែថា «ឆ្នាំ» វិ. វសន្តិ ឯត្ថាតិ>វស្សោ (កាលោ) ។ បុំ. សត្វពពែ (ដូច អជ) ។ -កាល បុំ. កាលនៃភ្លៀង ។ អគ្គចំណែកនៃឆ្នាំ, នៃវស្សា ។ -វុដ្ឋិ ឥ. គ្រាប់នៃភ្លៀង ។ -សតមត្ត គុ. មានរយនៃឆ្នាំជាប្រមាណ, ត្រឹមតែរយនៃឆ្នាំ ។ -បរិមាណ នបុំ. ប្រមាណនៃឆ្នាំ ។ -វលាហក ទេវបុត្រឈ្មោះវលាហកៈអ្នកបង្អុរនូវភ្លៀង, ទេវបុត្រឈ្មោះវលាហកៈ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ភ្លៀង, រដូវភ្លៀង, ឆ្នាំ; វិ. វស្សតិ សិញ្ចតីតិ>វស្សំ ។ ទីខ្លះ វស្ស ប្រើជា បុំ. ប្រែថា៖ ឆ្នាំ; វិ. វសន្តិ ឯត្ថាតិ>វស្សោ (កាលោ) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វស្សតិ បវស្សតិ ឯត្ថាតិ វស្សោ, វស្សុ សេចនេ, អ. វិសតិ បវិសតីតិ វស្សោ, វិស បវេសនេ, សោ, ឥស្ស. វស្សតិ សិញ្ចតីតិ វស្សំ វុដ្ឋិ, វស្សុ សេចនេ, អ. សូរិយោ បច្ឆិមនក្ខត្តេន វសតិ ឯត្ថាតិ វស្សំ, វសធាតុ, សោ. វសតីតិ វស្សោ អជោ, វស និវាសេ, សោ. វសន្តិ ឯត្ថាតិ វស្សោ វសិសំ សំវច្ឆរោ, វស និវាសេ, សោ. វស្សន្តិ ឯត្ថាតិ វស្សោ, វស្សុ សេកេ, អ. វស្សកាលេន ឧបលក្ខិតោ វស្សោ, ណោ. បណ្ឌកតោ វិសេសេន អសតិ ភវតីតិ វស្សោ, វិបុព្វ - អស ភុវិ, សោ. វិសេសេន រាគស្សវោ យស្សាតិ វស្សោ, វិ + អស្សវ.