វស្សារត្ត
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
សម័យនៃភូមិភាគគឺភ្លៀងឱ្យជោគជាំហើយ, សម័យមានភ្លៀងជោគជាំហើយ (អារត្ត<អា+រញ្ជ+ត) ។
បទានុក្រមធម្មបទ
សម័យនៃភូមិភាគគឺភ្លៀងឲ្យជោកជាំហើយ, សម័យមានភ្លៀងជោកជាំហើយ ។
សម័យនៃភូមិភាគគឺភ្លៀងឱ្យជោគជាំហើយ, សម័យមានភ្លៀងជោគជាំហើយ (អារត្ត<អា+រញ្ជ+ត) ។
សម័យនៃភូមិភាគគឺភ្លៀងឲ្យជោកជាំហើយ, សម័យមានភ្លៀងជោកជាំហើយ ។