វាក្យ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
ពាក្យគឺបុគ្គលគប្បីពោល (ពាក្យ); វិ. វត្តព្វន្តិ>វាក្យំ ។ -ករណមត្ត គុ. ហេតុត្រឹមតែកិ.ធ្វើនូវពាក្យ, ហេតុគ្រាន់តែកិ.ធ្វើនូវពាក្យ ។ ប្រយោគ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
ពាក្យគឺបុគ្គលគប្បីពោល (ពាក្យ); វិ. វត្តព្វន្តិ>វាក្យំ ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វត្តព្វំ វាក្យំ, វច វិយត្តិយំ វាចាយំ, ណ្យោ, ចស្ស កោ. វុច្ចតីតិ វាក្យំ, វច ព្យត្តេ វចនេ, ឃ្យណ្ឥតិ សុត្តេន ឃ្យណ៑, កគា ចជានំ ឃានុពន្ធេតិ មោគ្គល្លានសុត្តេន ចស្ស កោ.