វាទ
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
លទ្ធិជាគ្រឿងពោល, កិ.ពោល, វាទៈ; វិ. វទន្តិ ឯតាយាតិ>វាទោ (លទ្ធិ) ។ -ក្ខិត្ត គុ. អ្នកមានវាទៈបោះទៅហើយ, អ្នកបោះទៅហើយនូវវាទៈ ។ -ប្បដិវាទវស បុំ. អំណាចនៃកិ.ពោលនិងកិ.ពោលតប, អំណាចនៃវាទៈតបនូវវាទៈ ។ -វិមោចនត្ថំ ដើម្បីកិ.ផុតស្រឡះចាកវាទៈ, ដើម្បីកិ.ដោះស្រាយនូវវាទៈ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
លទ្ធិជាគ្រឿងពោល, កិ.ពោល, វាទៈ; វិ. វទន្តិ ឯតាយតិ>វាទោ (លទ្ធិ) ។
ចូឡធាតុបច្ចយជោតិកា
វទន្តិ ឯតេនាតិ វទនំ វា វាទោ, វទធាតុ, ណោ.