វិកាល
សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ
(វិកាល) កាលដែលឈានកន្លងហើយ, កាលខុស; វិ. វិក្កន្តោ កាលោ>វិកាលោ ។
បទានុក្រមធម្មបទ
កាលដែលឈានកន្លងហើយ, កាលខុស; វិ. វិក្កន្តោ កាលោ>វិកាលោ ។
(វិកាល) កាលដែលឈានកន្លងហើយ, កាលខុស; វិ. វិក្កន្តោ កាលោ>វិកាលោ ។
កាលដែលឈានកន្លងហើយ, កាលខុស; វិ. វិក្កន្តោ កាលោ>វិកាលោ ។