វិញ្ញត្តិ

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

ការសូម (ដូច យាច), បញ្ជាក់ប្រាប់ឲ្យដឹង (ដូច ញាបន) ។

កិ.ញ៉ាំងបុគ្គលដទៃឱ្យដឹងច្បាស់, កិ.សូម; វិ. វិញ្ញាបនំ>វិញ្ញត្តិ ។ វាចាជាហេតុញ៉ាំងបុគ្គលដទៃឱ្យដឹងច្បាស់; វិ. វិញ្ញាបេតិ ឯតាយាតិ>វិញ្ញត្តិ ។

កិ.ញ៉ាំងបុគ្គលដទៃឲ្យដឹងច្បាស់, កិ.សូម; វិ. វិញ្ញាបនំ>វិញ្ញត្តិ ។ វាចាជាហេតុញ៉ាំងបុគ្គលដទៃឱ្យដឹងច្បាស់; វិ. វិញ្ញាបេតិ ឯតាយាតិ>វិញ្ញត្តិ ។

វិញ្ញាបនំ វិញ្ញត្តិ, វិវិធេហិ ញាបនំ វិញ្ញត្តិ, វិបុព្វ - ញា អវពោធនេ, តិ, ទ្វិត្តំ.